จุดมุ่งหมายในชีวิต ของฉันก็คือ ใบปริญญาค่ะ ตอนนี้สำคัญที่สุดสำหรับฉันแล้วค่ะ ทำไมต้องใบปริญญาหรอค่ะ ก็เพราะว่าก่อนพ่อของฉันเสียชีวิต ฉันได้รับปากกับพ่อของฉันไว้ว่า ใสบรรดาลูกของพ่อ 6 คน ลูกสาวของพ่อคนเดียวคนนี้แหละจะคว้าใบปริญญามาให้พ่อดูให้ได้ นั้นแหละจุดมุ่งหมายที่สูงสุดของฉันในตอนนี้ สิ่งที่รองลงมาก็คือเลี้ยงลูกเลี้ยงแม่ให้ได้ดีที่สุด หน้าที่การงาน ฉันอยากจะทำงานที่ต้องใช้ความสามารถมากกว่าอย่างอื่นน่ะ นี้แหละค่ะจุดมุ่งหมายในชีวิตของฉัน ไม่มีอะไรมากเลย แต่ก็ยากน่ะค่ะที่จะ คว้ามันมาให้อยู่ในมือเรา ทั้งหมดทั้งมวลคงต้องอาศัยความอดทน และเวลาค่ะ สองสิ่งนี้สำคัญที่สุดค่ะ เวลาไม่เคยรอใคร มีพี่คนหนึ่งบอกฉันว่า การที่เราใช้เงินซื่อเวลานั้นจำเป็นน่ะค่ะ อย่างเราไปสาย เราซื่อเวลาด้วยการนั้นแท๊กซี้แทนที่จะนั้งรถเมร์ หรือ ขึ้นทางด่วนยอมเสียเงินไป แต่สิ่งที่ได้มาก็คือเวลาที่ยังเหลืออยู่ค่ะ เราสามารถเอาเวลาที่เรารอรถติดหรือรอรถเมร์มาทำอะไรได้มากมายค่ะ ดังนั้นเวลาที่ฉันจะทำอะไรก็ตามฉันจะคิดอยู่เสมอค่ะว่ามันคุ่มกัุบเวลาที่ฉันเสียไปบ้างรึเปล่า แต่คนเราก็ต้องยึดติดกับสิ่งที่ตัวเองคิดว่าดีที่สุดชอบที่สุดน่ะค่ะ เพราะว่าถ้าเราเอาเวลาไปทำในสิ่งที่เราไม่ชอบทั้งหมด และทิ้งความฝันและสิ่งที่ตัวเองชอบทั้งหมดบอกได้เลยค่ะว่าชีวิตคุณไม่มีความสุขแน่นอนค่ะ ถ้าเราแบ่งเวาลาและทำควบคู่กันไปได้ ระหว่างน่าที่ กับ สิ่งที่ตัวเองชอบได้นั้น ก็ดีค่ะ ไม่เสียเวลาไม่เสียน่าที่ ไปให้อย่างไดอย่างหนึ่งค่ะ สรุปคือว่าทำทุกวันให้ดีที่สุดก็พอค่ะ
วันพุธที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552
จุดมุ่งหมายในชีวิต
จุดมุ่งหมายในชีวิต ของฉันก็คือ ใบปริญญาค่ะ ตอนนี้สำคัญที่สุดสำหรับฉันแล้วค่ะ ทำไมต้องใบปริญญาหรอค่ะ ก็เพราะว่าก่อนพ่อของฉันเสียชีวิต ฉันได้รับปากกับพ่อของฉันไว้ว่า ใสบรรดาลูกของพ่อ 6 คน ลูกสาวของพ่อคนเดียวคนนี้แหละจะคว้าใบปริญญามาให้พ่อดูให้ได้ นั้นแหละจุดมุ่งหมายที่สูงสุดของฉันในตอนนี้ สิ่งที่รองลงมาก็คือเลี้ยงลูกเลี้ยงแม่ให้ได้ดีที่สุด หน้าที่การงาน ฉันอยากจะทำงานที่ต้องใช้ความสามารถมากกว่าอย่างอื่นน่ะ นี้แหละค่ะจุดมุ่งหมายในชีวิตของฉัน ไม่มีอะไรมากเลย แต่ก็ยากน่ะค่ะที่จะ คว้ามันมาให้อยู่ในมือเรา ทั้งหมดทั้งมวลคงต้องอาศัยความอดทน และเวลาค่ะ สองสิ่งนี้สำคัญที่สุดค่ะ เวลาไม่เคยรอใคร มีพี่คนหนึ่งบอกฉันว่า การที่เราใช้เงินซื่อเวลานั้นจำเป็นน่ะค่ะ อย่างเราไปสาย เราซื่อเวลาด้วยการนั้นแท๊กซี้แทนที่จะนั้งรถเมร์ หรือ ขึ้นทางด่วนยอมเสียเงินไป แต่สิ่งที่ได้มาก็คือเวลาที่ยังเหลืออยู่ค่ะ เราสามารถเอาเวลาที่เรารอรถติดหรือรอรถเมร์มาทำอะไรได้มากมายค่ะ ดังนั้นเวลาที่ฉันจะทำอะไรก็ตามฉันจะคิดอยู่เสมอค่ะว่ามันคุ่มกัุบเวลาที่ฉันเสียไปบ้างรึเปล่า แต่คนเราก็ต้องยึดติดกับสิ่งที่ตัวเองคิดว่าดีที่สุดชอบที่สุดน่ะค่ะ เพราะว่าถ้าเราเอาเวลาไปทำในสิ่งที่เราไม่ชอบทั้งหมด และทิ้งความฝันและสิ่งที่ตัวเองชอบทั้งหมดบอกได้เลยค่ะว่าชีวิตคุณไม่มีความสุขแน่นอนค่ะ ถ้าเราแบ่งเวาลาและทำควบคู่กันไปได้ ระหว่างน่าที่ กับ สิ่งที่ตัวเองชอบได้นั้น ก็ดีค่ะ ไม่เสียเวลาไม่เสียน่าที่ ไปให้อย่างไดอย่างหนึ่งค่ะ สรุปคือว่าทำทุกวันให้ดีที่สุดก็พอค่ะ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)